zondag 25 november 2012

Only Seven Left, Valerius +1 @ Bibelot Dordrecht 23-11-'12

"drie kwartier van saaie, simpele liedjes"

Terwijl de countdown achterin Bibelot langzaam naar de 17 dagen tot sluiting toeliep voltrok zich op het podium een avond die later niet zal terugkomen in de boeken over Bibelot op de wijnstraat en het liefst zo snel mogelijk vergeten zal worden door muziekliefhebbers.

De avond begon hoopvol, de eerste band die optrad, New Year’s Hero, was zo’n band die het gevoel geeft dat de hoop niet verloren is voor de volgende generatie muzikanten. Deze vier Haagse tieners lieten horen hoeveel rock er toch uit Den Haag komt. Ze spelen punkpop zoals het hoort, energiek en vrolijk. Dit weten ze zeer goed over te brengen op het publiek. Dit zijn talentjes die het heel ver kunnen schoppen.

Dan gaat het bergafwaarts. Valerius is de volgende band die het podium beklimt. Deze band bestaat uit vijf mannen, maar draait eigenlijk alleen om de vocalist en de toetsenist/gitarist. Die hebben de looks en staan dus in de spots. De rest van de band zorgt voor de basis van de catchy popliedjes, waardoor zanger en toetsenist de zwoele, gladde, knappe jongens uit kunnen hangen en soms eens een akkoordje kunnen spelen. Zoals al gezegd zijn de nummers zeer poppy en simpel, perfect voor de radio. Wel goed is de opbouw die in de meeste nummers zit, de nummers lopen duidelijk op naar een climax, waardoor elk nummer wel spannend wordt.

En dan Only Seven Left. Onder een gegil wat schadelijker is voor het gehoor dan een gemiddeld rockconcert komen de zes jongens op. De haartjes zitten goed en de glimlach zit op het gezicht geplakt en zal de eerstvolgende drie kwartier niet meer verdwijnen. Het worden drie kwartier van saaie, simpele liedjes, die met veel show opgevoerd worden. De zanger houdt zijn microfoon vaak zo zwoel vast dat het wel lijkt alsof hij een meisje knuffelt. Helaas gaat hij daar niet met meer passie van  zingen. Wanneer er een medley van top 40 nummers langskomt blijkt des te meer dat alle nummers van Only Seven Left, op eentje na, brave radio-popliedjes zijn, totaal geen piano-rock meer.






Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen