woensdag 12 februari 2014

Yellowclaw @ Main Stage Bibelot Dordrecht 07-02-‘14

Trap, een subgenre van de elektronische muziek, wordt door critici nogal eens onderuit gehaald vanwege de simpliciteit van de nummers, maar het is de afgelopen tijd razend populair onder het grote publiek. Dat werd afgelopen vrijdag in Bibelot dubbel-en-dwars bewezen. In de grote zaal stonden namelijk de drie heren van Yellowclaw, de grootste Trap dj’s van Nederland en ook internationaal een vooraanstaand trio, die niet alleen de volledige zaal uitverkocht wisten te krijgen, maar ook van achter tot voor los wisten laten gaan.

Terwijl de eerste mensen om tien uur binnenstromen worden de eerste tracks al de zaal ingeslingerd door de Dordtse DJ Wessel S. Het feest gaat echter pas echt goed los als rond een uur of elf de Rapper Ronnie Flex het publiek echt goed op mag gaan warmen. En hier gaat het meteen fout. Want ja, de vibe is goed, het publiek heeft het meteen naar de zin, maar kwalitatief gezien is Ronnie Flex echt ruk. Zijn optredens staan er bekend om erg energiek en opzwepend te zijn. Dat is ook zeker waar, Ronnie Flex en zijn vriendjes staan te springen op het podium alsof het een stel ADHD’ers aan de Speed zijn. Helaas vergeten ze hierbij nogal eens dat ze ten eerste op het podium staan om te rappen. Hiphop technisch komen Ronnie Flex en een van zijn andere MC’s echt veel te kort. Alleen de derde MC weet qua hiphop interessant te klinken. Voor het overgrote deel zijn de raps trouwens amper te horen omdat de opzwepende trap/brostep beats veel te hard staan. Maarja, het voordeel daaraan is dat het publiek niet hoeft aan te horen hoe slecht de teksten van Ronnie Flex eigenlijk zijn of hoe erg zijn nummers op elkaar lijken. Het enige goede aan het optreden van Ronnie Flex is de energie die van het podium afkomt, die zorgt ervoor dat het publiek de rest voor lief neemt en al lekker los gaat.


Dan is het tijd voor Yellowclaw. Het is aangenaam om te zien dat dit DJ duo met Bizzey wel een MC van niveau op het podium hebben staan. Eentje die het publiek ophitsen en ondertussen wel goed blijft rappen. Helaas houdt het qua positieve punten ook daar op voor Yellowclaw. Het is voor twee DJ’s die over heel de wereld bekend zijn wel erg mager om maar met twee tracks tegelijk te draaien. En alles wat uit de speakers komt is wel goed, er zitten geen foutjes in, maar van een erg hoog niveau is het niet bepaald. Maarja met Trap tracks is dan ook niet heel veel bijzonders te doen. Maar het meest absurde aan de set is misschien wel het publiek. Als je een doof persoon naar het publiek zou laten kijken zou diegene denken dat hij bij een concert van een goede hardrockband staat. Het publiek gaat los in een moshpit van een grootte die in het nieuwe Bibelot nog niet is voorgekomen. Het doet pijn om te zien hoeveel mensen er los gaan op een simplistisch genre als Trap, terwijl bij de beste rockbands in Bibelot de zaal vaak nog niet half gevuld krijgen. Yellowclaw zet een nieuwe standaard neer voor hoe een publiek op te zwepen in Bibelot, maar als concertliefhebber vraag je je wel af waar het heen gaat met het concertwereldje. 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen